8 ربيع الاول سال 260 هـ .ق:

مردم سامرا همه سياه پوش شده اند ،شهر تا به حال چنين مصيبتي به خود نديده است .بازار تعطيل شده و همه درکنارخانه حسن الخالص جمع شده اند .

مردم دسته دسته به سمت برادر ايشان جعفر رفته و فقدان برادر را  تسليت و آغاز امامت وي را تبريک مي گويند.

هنگام نماز خواندن بر پيکر مطهر امام فرا رسيد ،جعفر به امامت ايستاد و بقيه پشت سرش ؛ اما در همان لحظه پسرکي زيبا و نوراني جعفر را به کناري زد و گفت : عمو کنار برو که من براي نمازخواندن بر پيکر پدرم از تو سزاوارترم .

حعفر مستاصل عقب رفت و نتيجه تمام زحماتش براي صحنه سازي ها به هدر رفت . همه فهميدند او امام نيست زيرا بر پيکر امام جز امام نماز نمي خواند !

و اينگونه بود که مهدي فرزند امام حسن عسکري عليه السلام  امامت خود را اعلام کرد .

امروز هزار و صد و هفتاد سال از آغاز امامت مولايمان مي گذرد ، امام هم مانند ما چشم به راه ظهوراست.

                    خدايا صداي وليت را مي شنوي ...

                                                          اللهم انجزلي ما وعدتني